“Huishoudens en kleine ondernemers lopen bij het verduurzamen van hun woning of bedrijfspand vaak tegen belemmeringen aan. En voor wie kan verduurzamen maar niet wil, ontbreekt een duidelijke stimulans. Verder zijn randvoorwaarden niet op orde, zoals netcongestie en het vinden van vakkrachten.” Dat schrijft de SER in zijn nieuwe advies dat toevallig mooi getimed is in deze tijd van exploderende energiekosten. Het is overigens een thema dat al een hele tijd speelt.
“Ontzorging is vooral nodig voor groepen die niet goed in staat zijn om zelf te verduurzamen. Bijvoorbeeld vanwege hun leeftijd, het wonen in een huurhuis, een laag inkomen of het niet goed beheersen van de taal. De SER stelt dat er een zorgtaak ligt voor deze groepen, waarbij lokale energiehulpinitiatieven een belangrijke rol spelen. Ook beveelt de SER structurele maatregelen aan voor huishoudens in energiearmoede, zoals isolatie en hulp bij energiebesparing naast de inzet van een noodfonds voor huishoudens in energiearmoede waarvan de woning nog niet verduurzaamd is.”
De vraag is of alleen deze groepen baat hebben bij ontzorging. Ik denk dat een veel grotere groep aanhikt tegen wat precies te doen, wanneer en door/met wie en hoe dit te financieren. Eerder schreef ik een opinie over een alternatief waarbij de overheid een grotere rol pakt via de oprichting van een verduurzamingsbedrijf waarbij zowel het technische aspect als de financiering en de uitvoering bij de kop worden gepakt.
Eerder deze week had ING er al op gewezen dat onzeker overheidsbeleid verduurzaming frustreert. Werk aan de winkel dus voor het nieuwe kabinet.