Ondertussen aan de andere kant van de grote plas: “Stijging zeespiegel bedreigt New Orleans, bewoners moeten verhuizen.” Niet alleen stijgt de zeespiegel (versneld), de bodem daalt er ook nog eens door onttrekking van grondwater en de winning van gas en olie. Dat schrijft BNR in een bericht.
“Als de komende jaren net zo extreem warm worden als de heetste jaren sinds 2014, kunnen grote economieën als Frankrijk, Duitsland, Italië en Spanje tussen 2026 en 2030 tot 5 à 7 procent aan economische groei verliezen. Dat stelt kredietverzekeraar Allianz Trade na onderzoek. Het gaat om verliezen die oplopen tot honderden miljarden euro’s. Ook de Nederlandse economie wordt in toenemende mate geraakt door hitte.” Dat schrijft BNR in een bericht.
En aangezien de opwarming voorlopig gewoon doorgaat omdat we nog lang niet klaar zijn om te stoppen met het verbranden van fossiele brandstoffen zal extreme hitte vaker voorkomen, hoger pieken en langer duren. Na jaren van waarschuwen, terwijl de gevolgen mee leken te vallen, komen we nu steeds meer in fase van concrete ellende, waarbij we geen flauw idee hebben hoe naar het echt gaat worden, omdat niemand dit ooit heeft meegemaakt.
Het blijft kwakkelen met de energietransitie. Na jaren van mooie woorden, een beetje beleid en een beetje geld moeten we opnieuw constateren dat er te weinig vaart in zit. “Veel Nederlanders staan open voor woningverduurzaming, maar in de praktijk blijft actie vaak uit. Volgens Milieu Centraal komt dat vooral doordat duurzame keuzes nog te ingewikkeld, onzeker en duur zijn.” Lees er alles over in dit prima kort en krachtige artikel van Stadszaken.
Ik denk dat de overheid er niet aan ontkomt een actievere rol op zich te nemen. Eerder pleitte ik in een soort van maximumvariant al voor de oprichting van verduurzamingsbedrijven.
De nieuwe strategie van de mensheid voor de klimaatcrisis is “negeren tot het weggaat”, want “alles wat je aandacht geeft groeit”.
De Speld op de grens van briljante satire en galgenhumor.
“Huishoudens en kleine ondernemers lopen bij het verduurzamen van hun woning of bedrijfspand vaak tegen belemmeringen aan. En voor wie kan verduurzamen maar niet wil, ontbreekt een duidelijke stimulans. Verder zijn randvoorwaarden niet op orde, zoals netcongestie en het vinden van vakkrachten.” Dat schrijft de SER in zijn nieuwe advies dat toevallig mooi getimed is in deze tijd van exploderende energiekosten. Het is overigens een thema dat al een hele tijd speelt.
“Ontzorging is vooral nodig voor groepen die niet goed in staat zijn om zelf te verduurzamen. Bijvoorbeeld vanwege hun leeftijd, het wonen in een huurhuis, een laag inkomen of het niet goed beheersen van de taal. De SER stelt dat er een zorgtaak ligt voor deze groepen, waarbij lokale energiehulpinitiatieven een belangrijke rol spelen. Ook beveelt de SER structurele maatregelen aan voor huishoudens in energiearmoede, zoals isolatie en hulp bij energiebesparing naast de inzet van een noodfonds voor huishoudens in energiearmoede waarvan de woning nog niet verduurzaamd is.”
De vraag is of alleen deze groepen baat hebben bij ontzorging. Ik denk dat een veel grotere groep aanhikt tegen wat precies te doen, wanneer en door/met wie en hoe dit te financieren. Eerder schreef ik een opinie over een alternatief waarbij de overheid een grotere rol pakt via de oprichting van een verduurzamingsbedrijf waarbij zowel het technische aspect als de financiering en de uitvoering bij de kop worden gepakt.
Eerder deze week had ING er al op gewezen dat onzeker overheidsbeleid verduurzaming frustreert. Werk aan de winkel dus voor het nieuwe kabinet.
“Denk aan het ondenkbare en bereid je voor.” Heel even dacht ik dat dit over de voortdenderende klimaatcrisis ging die zonder subiete drastische koerswijziging het tapijt onder onze samenleving vandaan zal trekken. Maar uiteraard ging het daar niet over en waarschuwde de IMF-topvrouw ‘enkel’ voor de gevolgen voor het “marktsentiment, de groei en de inflatie.
Ben wel benieuwd wie zich nu concreet aan het voorbereiden is, in de politiek, op het werk of privé. Mijn gevoel is dat we ook dit gaan negeren tot de crisis daar is.
Over crisis gesproken, de gasvoorraad in Nederland daalt bijzonder hard. We zijn aangekomen bij een recordlage vulgraad van nog maar 7,6 procent. Bedenk daarbij dat we nog lang niet in de warme lente zijn aangekomen en dat aanvullen van de voorraden op dit moment bijzonder lastig is. Bedenk ook dat we gas niet alleen voor stoken, koken en warm water nodig hebben maar ook voor onze elektriciteitsproductie als de zon niet schijnt en het weinig waait.
Dit roept zoveel vragen op. Zijn er plannen voor als de gasvoorraden op zijn? Bij welke vulgraad gaan we drastisch gas besparen? Welke sectoren hebben dan prioriteit? Of nemen we geen maatregelen en hopen we langs de afgrond te scheren? Of gokken we op hulp vanuit het buitenland? Hoe denken we op tijd de voorraden aan te kunnen vullen richting het volgende stookseizoen? En tegen welke prijs? Of leveren we onszelf toch maar weer uit aan de Russen zoals de Belgische premier blijkbaar vandaag heeft voorgesteld?
